<សណ្តែក>>

កាលពីព្រេងនាយ មានព្រះអង្គម្ចាស់មួយអង្គដែលចង់រៀបការជាមួយព្រះនាង ប៉ុន្តែព្រះនាងត្រូវតែជាព្រះនាងពិតប្រាកដ។ ទ្រង់បានធ្វើដំណើរពាសពេញពិភពលោកដើម្បីស្វែងរកព្រះនាង ប៉ុន្តែគ្មានកន្លែងណាដែលទ្រង់អាចទទួលបានអ្វីដែលទ្រង់ចង់បាននោះទេ។ មានព្រះនាងគ្រប់គ្រាន់ហើយ ប៉ុន្តែវាពិបាកក្នុងការស្វែងយល់ថាតើពួកគេជាព្រះនាងពិតប្រាកដឬអត់។ តែងតែមានអ្វីមួយអំពីពួកគេដែលមិនដូចអ្វីដែលវាគួរតែមាន។ ដូច្នេះ ទ្រង់បានត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ហើយមានព្រះទ័យសោកសៅ ព្រោះទ្រង់ចង់មានព្រះនាងពិតប្រាកដណាស់។

នៅល្ងាចមួយ ព្យុះដ៏អាក្រក់មួយបានកើតឡើង មានផ្គរលាន់ និងផ្លេកបន្ទោរ ហើយភ្លៀងក៏ធ្លាក់យ៉ាងខ្លាំង។ រំពេចនោះ សំឡេងគោះទ្វារក្រុងបានឮឡើង ហើយស្តេចចាស់ក៏យាងទៅបើកទ្វារ។

វាជាព្រះនាងមួយអង្គកំពុងឈរនៅទីនោះនៅមុខច្រកទ្វារ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអើយ! ភ្លៀង និងខ្យល់បានធ្វើឱ្យនាងមើលទៅពិតជាអស្ចារ្យណាស់។ ទឹកហូរចុះពីសក់ និងសម្លៀកបំពាក់របស់នាង វាហូរចុះដល់ចុងស្បែកជើងរបស់នាង ហើយហូរចេញម្តងទៀតនៅកែងជើង។ ហើយនាងនៅតែនិយាយថា នាងគឺជាព្រះនាងពិតប្រាកដ។

«អញ្ចឹងយើងនឹងដឹងរឿងនោះឆាប់ៗនេះ» ម្ចាស់ក្សត្រីចាស់គិត។ ប៉ុន្តែនាងមិននិយាយអ្វីទេ ចូលទៅក្នុងបន្ទប់គេង យកក្រណាត់គ្រែទាំងអស់ចេញពីគ្រែ ហើយដាក់សណ្តែកមួយនៅលើបាតគ្រែ។ បន្ទាប់មកនាងយកពូកចំនួនម្ភៃមកដាក់លើសណ្តែក ហើយបន្ទាប់មកយកគ្រែរោមចៀមចំនួនម្ភៃនៅលើពូក។

លើរឿងនេះ ព្រះនាងត្រូវដេកពេញមួយយប់។ ពេលព្រឹកឡើងគេសួរនាងថា តើនាងគេងលក់ស្រួលយ៉ាងណា។

«អូ! គួរឲ្យអាណិតណាស់!» នាងនិយាយ។ «ខ្ញុំស្ទើរតែបិទភ្នែកមិនជិតពេញមួយយប់។ មានតែស្ថានសួគ៌ទេដែលដឹងថាមានអ្វីនៅលើគ្រែ ប៉ុន្តែខ្ញុំកំពុងដេកលើអ្វីមួយរឹង ដូច្នេះខ្ញុំខ្មៅស្រអែមពេញខ្លួន។ វាគួរឲ្យរន្ធត់ណាស់!»

ឥឡូវនេះ ពួកគេដឹងហើយថា នាងគឺជាព្រះនាងពិតប្រាកដ ពីព្រោះនាងមានអារម្មណ៍ថាសណ្តែកនោះហូរចូលតាមពូកចំនួនម្ភៃ និងគ្រែចំនួនម្ភៃដែលធ្វើពីរោមចៀម។

គ្មានអ្នកណាក្រៅពីព្រះនាងពិតប្រាកដម្នាក់អាចមានភាពរសើបដូចនោះទេ។

ដូច្នេះ ព្រះអង្គម្ចាស់​បាន​យក​នាង​ធ្វើ​ជា​ភរិយា​របស់​ព្រះអង្គ ព្រោះ​ឥឡូវនេះ​ព្រះអង្គ​ដឹង​ហើយ​ថា​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះនាង​ពិត​ប្រាកដ ហើយ​សណ្តែក​នោះ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​នៅ​ក្នុង​សារមន្ទីរ ជា​កន្លែង​ដែល​វា​អាច​នៅ​តែ​អាច​មើល​ឃើញ ប្រសិនបើ​គ្មាន​នរណា​លួច​វា​ឡើយ។

នៅទីនោះ នោះជារឿងពិត។